გილდა სიხარულიძე

მომეწონა ბურჭულაძის მოწოდება 4 ოქტომბრის საქმეზე დაკავებულების მიმართ, მიიღონ პროკურატურის მიერ შემოთავაზებული საპროცესო შეთანხმება და განთავისუფლდნენ უკანონო პატიმრობიდან ისინი დღეს, ხალხს გარეთ ჭირდება, რადგანაც ქვეყანაში შექმნილმა აბსურდმა უამრავი კითხვა გაუჩინა ადამიანებს და ეს კითხვები პასუხს ითხოვენ; პასუხს მათგან, ვისაც ხალხი ენდობა და ვისიც ხალხს ჯერა. როდესაც პაატას ხმა გავიგონე, ყურში მისი „ღვინო კახურო“ ჩამესმა და გამახსენდა ის ბედნიერი დროც, როდესაც მას ციხიდან კი არა, სცენიდან ვუსმენდით.

კითხვები სააკაშვილს:

შევარდნაძე ხშირად ამბობდა: ჩვენ არ გვაქვს არავითარი სიმდიდრე, ყოველმხრივ ღარიბი ქვეყანა ვართ და ერთადერთი რაც გაგვაჩნია ეს არის ჩვენი ხალხის ძლიერი ინტელექტუალური პოტენციალიო. მოვა დრო და იმაზე, თუ რა გააკეთა ბ-ნმა ედუარდმა ჩვენი ქვეყნის საკეთილდღეოდ, ბევრი ალბათ ჩემზე უკეთესად ილაპარაკებს; მე შევეხები მხოლოდ ჩვენი ხალხის ინტელექტუალურ პოტენციალს და მისი რეალიზაციის საკითხს ჩვენს ქვეყანაში; ანუ იმას, თუ რა გვჭირს და რა მდგომარეობაშია ქვეყანა დღეს ამ ასპექტში. გასწორებულია მიწასთან განათლებაც და მეცნიერებაც! განადგურებულია, დამწვარია და გადაყრილია ჩვენი სახელოვანი მეცნიერების მიერ წლების მანძილზე მომზადებული შესანიშნავი სახელმძღვანელოები და სამეცნიერო ლიტერატურა... ჩამოშლილია განათლების პროცესი და შეწყვეტილია ყველა სფეროში მოვლენათა რაციონალური კვლევა და ანალიზი. კ ი თ ხ ვ ა : ვინ ჩაატარა ამ ფორმით განათლების სისტემის რეფორმა ჩვენთან, ვინ გაანადგურა ივ. ჯავახიშვილის უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი ასე მიზანმიმართულად? შედეგად გვეღუპება ნიჭიერი ახალგაზრდობა და გვეღუპება ქვეყანა მთლიანად!!!

ეს ყველაფერი თავისით არ მომხდარა ჩვენს ქვეყანაში. ეს იყო სოროსის მიერ კარგად დაფინანსებული და კარგად ორგანიზებული იდეოლოგიური ომი ჩვენი ქვეყნის წინააღმდეგ და კერძოდ მისი ინტელექტუალური პოტენციალის გასანადგურებლად, რამაც თავისი მზაკვრული შედეგი გამოიღო, ეს ომი ფილოსოფიის ინსტიტუტის მაქსიმალური ხელშეწყობით წარიმართა ჩვენში, დასავლეთის მიერ კარგად მომზადებულმა აგენტმა მ. მამარდაშვილმა, რომელიც იყო აგრეთვე რაისა გორბაჩოვას თანაკურსელი, ხოლო რას წარმოადგენდა ეს ქალი ჩვენს უახლეს ისტორიაში და რა როლი შეასრულა მან იქ, ვფიქრობ ყველასათვის ცნობილია.

ფილოსოფიის ინსტიტუტმა ჩანერგა მამარდაშვილი თავის სისტემაში, ჩააბარა მას მეცნიერების განყოფილება და მისცა ამ გზით საზოგადოებას „ცოდნის“ სალექციო ხაზის სრული გამოყენების საშუალება. ამის შემდეგ დადიოდა ეს კაცი ყველა უმაღლეს სასწავლებელში და ყველა მნიშვნელოვან ორგანიზაციაში და კითხულობდა იქ ანტისახელმწიფოებრივი ხასიათის ლექციებს. თანაც რაც მთავარია, ამ ლექციებს კითხულობდა ის მეცნიერებათა აკადემიის ხაზით და მეცნიერებათა აკადემიის ეგიდით. ყველა დამეთანხმება ალბათ, რომ ესოდენ დიდი კომფორტით, არასოდეს, არცერთ ქვეყანაში, არცერთ სხვა ქვეყნის აგენტს არ უმუშავია! მამარდაშვილი კი დადიოდა ოფიციალურად, მთელი ქვეყნის მასშტაბით, დადიოდა თავისუფლად (პატივითაც კი იღებდნენ მას, როგორც აკადემიის წარმომადგენელს) და კითხულობდა სოროსის პროგრამებით მომზადებულ ანტისახელმწიფოებრივ ლექციებს; ლანძღავდა ეროვნულ იდეოლოგიას, ჩვენს რელიგიას, საუკუნოვან ტრადიციებს და ზვიად გამსახურდიას. ბევრს ახსოვს ალბათ მისი ცნობილი მუქარა: „თუ გამსახურდიას აირჩევთ პრეზიდენტად, მე წავალ მაშინ საქართველოდანო“. ნეტავი გენახათ რა აღტაცებით უსმენდა მის ლექციებს მავანი და მავანი. მისი გავლენის ქვეშ მოექცა ფიზიკის ინსტიტუტიც, რომელიც მყარად უდგას დღესაც გვერდით ილიაუნის უნივერსიტეტს და აკადემიასა და განათლების სამინისტროსთან ერთად იცავს გიგი თევზაძის „ბრძნულ“ პოზიციას“ : „მათემატიკის და ფიზიკის სწავლა, ქართულ ცნობიერებაში შიზოფრენიას იწვევსო“. თავისი ერთ-ერთი გამოსვლისას შევარდნაძემ თქვა: „ვაი მას, ვინც დღესაც ვერ მიხვდა ვინ იყო მამარდაშვილიო“... დავინახე როგორ შეეცვალათ ფერი, მაშინ, სახეზე მამარდაშვილის კლანის წარმომადგენელ ფილოსოფოსებს.

მამარდაშვილის გუნდში შედიოდა: მამა-შვილი გურამ და გიგი თევზაძეები, ე. კოდუა, გ. უგულავა და სხვ. დღეს მათი ხალხი შეკრებილია ილიაუნის უნივერსიტეტის ირგვლივ; თავის დროზე გურამ თევზაძემ და ე. კოდუამ ჩაატარეს, წინასწარი, მიზანმიმართული სამუშაოები ინტელექტუალური პოტენციალის გასანადგურებლად, სადაც ყველაზე გახმაურებული საქმე იყო სეს-ის (სწავლულ ექსპერტთა საბჭო) წესდებაში უკანონოდ და ყველა პრინციპის დარღვევით შეტანილი ცვლილებები; (სხვათა შორის ამგვარი წესით გაანადგურეს შემდეგ, ჟვანიას ხელმძღვანელობით, ჩვენი კონსტიტუციაც). სეს-ის წესდებაში შეტანილმა უკანონო ცვლილებებმა საშუალება მისცა გ. თევზაძესა და ე. კოდუას წარემართათ სამეცნიერო ხარისხების მინიჭების პროცესი ისე, როგორც მათ სურდათ და როგორც მათ გაეხარდებოდათ; ანუ ზუსტად ისე, როგორადაც მდინარაძეს მიანიჭეს გენერალ მაიორის წოდება. ასე წარმოიშვა ის, ძალზე საეჭვო მონაცემების მქონე, „პროფესორთა“ დიდი ნაკადი, რომლებთანაც შეხვედრის დროს გულწრფელ გაოცებას ვერ მალავს, დღეს, ჩვენი საზოგადოება. ამ ხალხმა დიამეტრალურად შეცვალეს ჩვენი განათლების სისტემა და თავდაყირა დააყენეს საერთოდ საკადრო პოლიტიკა მეცნიერების სფეროში.

სწორედ ასეთი „დოქტორია“ გიგი თევზაძეც, რაზეც ბევრი იწერებოდა მაშინდელ პრესაში... სესის უკანონო მოქმედებები შემეხო მეც და იმ დონეზე რომ იძულებული გავხდი მიმართა შევარდნაძისთვის. ბ-ნი ედუარდის მონაწილეობამ გარკვეული პოზიტიური კვალი დატოვა ამ საქმეში; ასე მაგალითად, მან გაათავისუფლა რამდენიმე პირი დაკავებული თანამდებობიდან (გურამ თევზაძე, ე. კოდუა, მ. ჭელიძე...) გამოიცა ჩემი 630 გვერდიანი მონოგრაფია „Философия, мировоззрение, человек“, რომლის გამოქვეყნებაში ხელს მიშლიდა გურამ თევზაძის კლანი და აღსდგა ფიზიკის ფაკულტეტზე ჩემი ორსემესტრიანი კურსი „ფიზიკა და ფილოსოფია“, რომელსაც ასევე ეწინააღმდეგებოდა მამარდაშვილის მიერ შექმნილი ჯგუფი. აქვე მინდა აღვნიშნო ისიც, რომ როდესაც ბოლო შეხვედრის შემდეგ ბ-ნი ედუარდისაგან გამოვდიოდი, მან მითხრა: „იცოდე, ეს საკითხი ძალიან რთულია და ასე მარტივად არ მოგვარდებაო“. მართალი გითხრათ, მაშინ ნამდვილად ვერ წარმომედგინა, რომ ამ საკითხზე დავა აქამდე გაგრძელდებოდა, მაგრამ ფაქტია რომ გრძელდება და თანდათან უფრო და უფრო მწვავე ფორმებს იღებს.

ყველაზე დიდი პრობლემა არის ის, რომ სეს-ის წესდებაში თვითნებურად შეტანილი ცვლილებების გამო, სრულიად დაკარგა ფასი მეცნიერული ხარისხის წოდებამ, რის შედეგადაც განათლების სისტემაშიც და მეცნიერების სფეროშიც შეიქმნა სრული განუკითხაობა. ასეთ ვითარებაში საჭიროა და აუცილებელი ჩატარდეს ამ სფეროთა ტოტალური წმენდა, რის დროსაც მთავარი ორიენტირი და გზამკვლევი უნდა იყოს ცოცხალი დებატები, რასაც ჩვენი ახალად მოვლენილი „პროფესორები“ პრინციპულად გაურბიან. საკითხი უნდა შეისწავლოს სპეციალურმა კომისიამ, სადაც აუცილებლად იქნება უშიშროების კომიტეტის წარმომადგენელი. მე პირადად აუცილებლად მივიღებ მონაწილეობას ასეთ დებატებში, რადგანაც ძალიან მაინტერესებს „მეცნიერება და ფილოსოფიის“ ხაზით დაცული დისერტაციები, მათი პრობლემატიკა და რაც მთავარია, ამ ახალი ხალხის მიერ „თანამედროვე მეცნიერების ფილოსოფიურ პრობლემებზე“ ჩატარებული სამეცნიერო კონფერენციები, რაშიც ძალიან დიდი ეჭვი მეპარება და რასაც მთელი ძალით ამტკიცებს ლ. პაპავა.

როგორც წესი ყოველი ახალი მეცნიერული რევოლუციის შედეგი მოითხოვს სერიოზულ შეფასებას სოციალურ ასპექტში. დღეისათვის ასეთი სახის ტექნოლოგიურ სიახლეს წარმოადგენს ხელოვნური ინტელექტი, რომელიც ძალზედ ეფექტურად ეხმარება ადამიანს გონებრივ საქმიანობაში; ის თავად აგროვებს საჭირო მონაცემებს, სწავლობს მათ და იძლევა პასუხებს; ანუ ასრულებს ინტელექტუალური საქმიანობის პროცესში მეტად რთულ და ფრიად მნიშვნელოვან ფუნქციას. აქედან გამომდინარე ხელოვნური ინტელექტი გამოიყენება ყველგან და ყველა სფეროში. ხელოვნური ინტელექტის განვითარების საქმეში მონაწილეობას იღებს თითქმის ყველა დარგის წარმომადგენელი, მაგრამ ამ სფეროს წინსვლისათვის განსაკუთრებით საჭიროა მაღალკვალიფიცირებული კადრები ფიზიკაში და მათემატიკაში. ამიტომ ძალზე საეჭვოა, მეტი რომ არაფერი ვთქვათ, რატომ მოუწოდებენ მამარდაშვილთან გაერთიანებული პირები (გიგი თევზაძე, ილიაუნის უნივერსიტეტი, ივ. ჯავახიშვილის ფიზიკის ფაკულტეტი, რომელიც ხელში მთლიანად ჩაიგდო ა. უგულავამ და შათაშვილმა): „არ ისწავლოთ ფიზიკა და მათემატიკაო“. სამწუხაროა, მაგრამ ფაქტია, რომ ილიაუნის უნივერსიტეტის პოზიციების გვერდით ბევრ რამეში დგას ფიზიკის ინსტიტუტი, რომელიც თავის დროზე საკუთარი ლექციებით „მოხიბლა“ მ. მამარდაშვილმა, ლექციებით, რომელთაც ის, როგორც აღვნიშნე, ფილოსოფიის ინსტიტუტისა და ეროვნული აკადემიის სახელით ატარებდა. (მიაქციეთ ყურადღება იმ ფაქტს, რომ ეს იყო სოროსის დაკვეთით მომზადებული, ანტისახელმწიფოებრივი შინაარსის ლექციები). იგივე პოზიციები აქვს ივ. ჯავახიშვილის უნივერსიტეტს, რომლიც იდეოლოგიური ცენტრია ფიზიკის ფაკულტეტი (უგულავა შათაშვილის წარმომადგენლობით) და ფილოსოფოსთა ის ჯგუფი, რომელიც თავის დროზე მამარდაშვილთან და დღეს კი უკვე გიგი თევზაძესთან არიან შეკრული; ასევე ეროვნული აკადემია, ეს არის გია ჯაფარიძე და ლადო პაპავა, რომელმაც ივ. ჯავახიშვილის უნივერსიტეტის რექტორის პოსტზე (საიდანაც ის ძალიან მალე გაათავისუფლეს) მთლიანად გამოავლინა თავისი უარყოფითი დამოკიდებულება დიალექტიკის თეორიის პრობლემატიკის კონკრეტულ მეცნიერებათა განვითარების ასპექტში კვლევასთან დაკავშირებით; უფრო მეტიც, მან საერთოდ ვერ გაიგო რას ნიშნავდა ფილოსოფიის სწავლება პროფილის მიხედვით. მოგახსენებთ, რომ ამ დროს, ეს არის საკითხი (მიაქციეთ ამ ფაქტს ყურადღება), რომელიც გამოკვეთილად დაისვა ა. რაზმაძის, ლ. გოკიელის, ს. წერეთლის, კ. ბაქრაძის, ზ. კაკაბაძის, მ. მირიანაშვილის, კ. მამასახლისოვის უდიდესი შემოქმედებითი მუშაობის შედეგად (თანაც ჩვენი ქართველი ფიზიკოსების ნილს ბორთან, ძალზე საინტერესო დისკუსიის ფონზე) და წარმატებით განხორციელდა ფიზიკის ფაკულტეტზე, სადაც წლების მანძილზე იკითხებოდა ფილოსოფია პროფილის მიხედვით და ჩატარდა კიდევ სტუდენტთა ოთხი საკავშირო კონფერენცია თემაზე: „ფიზიკა და ფილოსოფია“ (მასალები სახეზეა). ყველაფერი ეს მოსპო და გაანადგურა დიალექტიკის თეორიის, კრიტიკული თეორიული აზროვნებისა და საერთოდ ეროვნული ინტელექტუალური პოტენციალის ჩახშობის მიზნით, ე. წ. „განათლების სისტემის რეფორმატორებმა“, ანუ მათ ვინც სწორედ ამისთვის მოამზადა მამარდაშვილის ხელით სოროსმა. ამ ყველაფერთან ერთად მამარდაშვილთან დაჯგუფებულმა პირებმა (გ. თევზაძე, ე. კოდუა და სხვ.) შექმნეს ახალი სახელმძღვანელოები სტუდენტებისათვის ფილოსოფიაში ლოზუნგებით: „რწმენა არ გვინდა, თავისუფლება გვინდა მხოლოდ“, „სახელმწიფო ზღუდავს პიროვნების თავისუფლებას“, „ეროვნული იდეოლოგია დაავადებაა, რომლისაგანაც უნდა განვიკურნოთ“ და ა. შ. პარალელურად დაიწყო ბრძოლა ჩვენი მორალის, ტრადიციების და რელიგიის წინააღმდეგ; ყველაზე მეტად კი გაუსწორდნენ ისინი დიალექტიკის პრობლემატიკაზე მომუშავე ხაზს მეცნიერებაში: დაწვეს, დახიეს და გადაყარეს ჩვენი დიდი მეცნიერების მიერ დაწერილი წიგნები; სანთლით უნდა ეძებო დღეს: მ. მირიანაშვილის, ვ. მამასახლისოვის, ე. წითლანაძის სახელმძღვანელოები, რაც იყო სწორედ ჩვენი ბრწყინვალე ფიზიკის ფაკულტეტის მთავარი საყრდენი და საფუძველი. „ არ ისწავლოთ ფიზიკა და მათემატიკა, შიზოფრენიას იწვევსო“ ინტენსიურად მოძღვრავდა პარალელურად ახალგაზრდობას გიგი თევზაძე!!! შედეგები სახეზეა: მიზანმიმართულად ისპობა და ნადგურდება ჩვენი ნიჭიერი ახალგაზრდობის ინტელექტუალური პოტენციალი! კ ი თ ხ ვ ა : უშიშროების კომიტეტი არ არსებობს ჩვენში?

ყოველი ახალი რევოლუციური ხასიათის აღმოჩენა მეცნიერებაში აუცილებლად ითხოვს სოციალურ ასპექტში შეფასებას! ეს აზრი პირველად გამოთქვა აინშტაინმა და როგორც მოგეხსენებათ ის საკმაოდ ჭკვიანი კაცი იყო; ამიტომ როდესაც დაწერა მან თავისი ფორმულა E=mc² იმ წამსვე მიხვდა, რომ დედამიწაზე არსებული ეს დიდი ენერგია შეიძლებოდა ადამიანებისთვის ატომური ბომბიც ყოფილიყო და მშვიდობიანი ცხოვრების მიზნით გამოყენებადი სიახლეც. ზუსტად ასეთივე მდგომარეობა გვაქვს ხელოვნური ინტელექტის შემთხვევაშიც.

მთავარი საფრთხე, რასაც ვაწყდებით ხელოვნური ინტელექტის გამოყენების დროს ეს არის ცრუ ინფორმაციის სწრაფი გავრცელების შესაძლებლობა, სხვა ქვეყნების სპეცსამსახურების მხრიდან. ეს ხდება სპეციალურად, საზოგადოებაში დესტაბილიზაციის გამოწვევის მიზნით, რამაც დიდი ზიანი შეიძლება მოუტანოს ჩვენს ქვეყანას; ამიტომ ყველამ ვინც ამას გააკეთებს პასუხი უნდა აგოს უშიშროების კომიტეტის წინაშე.

მართალია ჩვენმა პრეზიდენტმა (ყაველაშვილი) ამ ცოტა ხნის წინ დასვა ჟენევაში, გაეროს სხდომაზე, საკითხი ხელოვნური ინტელექტის ტექნოლოგიური პროგრესის ფონზე ადამიანის პატივისცემის, ღირსებისა და უფლებების დაცვის შესახებ, რის დროსაც აღნიშნა ისიც, რომ აუცილებელია ამ ტექნოლოგიების კეთილსინდისიერი გამოყენება და მოითხოვა დარბაზისაგან რეაგირება ამ საკითხზე, მაგრამ დროა უკვე მივხვდეთ იმას, რომ ამგვარ უკიდურესად პრაქტიკულ და სამართლებრივ ასპექტში ურთულეს პრობლემებს დასავლეთი ვერ მოგვიგვარებს და ისევ, დაგვიყენებს თავდაყირა ყველაფერს, როგორც ეს გაგვიკეთეს ჩვენი ქვეყნის კონსტიტუციის შემთხვევაში. პარალელურად გავიხსენოთ ისიც, რომ ხელოვნური ინტელექტის ქსელის ფუნქციონირების თემა, ჩვენთან, რატომღაც, ხელში აიღო მთლიანად ილიაუნის უნივერსიტეტმა, რაც არის პოლიტიკურ ასპექტში მამარდაშვილის მიერ მომზადებული აგენტურული ხაზი და მათთან მჭიდრო კავშირშია ივ. ჯავახიშვილის უნივერსიტეტი, ეროვნული აკადემია და განათლების სამინისტროც! უშიშროების სამსახურს სძინავს?

ეხლა ვისაუბროთ იმაზე თუ რა სახის ცრუ ინფორმაციებს შეიძლება შევხვდეთ ხელოვნური ინტელექტის გამოყენების პროცესში: ერთი ტიპის ცრუ ინფორმაცია ეს არის თავად ხელოვნური ინტელექტის ტექნოლოგიური ბაზის მიერ დაშვებული შეცდომები, რომელიც პერიოდულად როგორც წესი უნდა გასწორდეს არსებული ტექნოლოგიური სისტემის შემდგომი განვითარების გზით, რაც ითხოვს შესაბამისად მაღალ დონეზე მომზადებულ კადრებს ფიზიკაში და მათემატიკაში. შეიძლება ითქვას, რომ ეს პროცესი არსებული ტექნოლოგიური სისტემების მუდმივი განვითარების პროცესია და ამდენად ასრულებს პოზიტიურ როლს. მეორე ტიპის ცრუ ინფორმაცია ეს არის უკვე, სხვა რომელიმე ქვეყნის აგენტის მიერ, პირველი ტიპის ცრუ ინფორმაციის ფორმატში შეპარებული ინფორმაცია, რომლის მიზანიცაა დეზორგანიზაციის შეტანა საზოგადოებაში. ამ დროს, აგენტი აკეთებს ზუსტად იგივეს, რასაც აკეთებდა მ. მამარდაშვილის საზოგადოება “ცოდნის” ხაზით ჩატარებული ლექციებით; ანუ შეაქვს ცრუ ინფორმაცია საზოგადოებაში გარკვეული პოლიტიკური მიზნით. ასეთი ტიპის ცრუ ინფორმაციები უნდა აკონტროლოს და შესაბამისი სამართლებრივი ნორმები უნდა შემოიღოს ამისთვის, ჩვენი ქვეყნის უშიშროების კომიტეტმა. მან და სწორედ მან, საკუთარი კვლევისა და ანალიზის საფუძველზე უნდა დაადგინოს ის, თუ რა სახის ცრუ ინფორმაციასთან გვაქვს საქმე, დაიცვას ჩვენი მოქალაქის უფლებები და დამნაშავეს მიუსაჯოს შესაბამისი სასჯელი. აღსანიშნავია, რომ დღეს ხელოვნური ინტელექტის და ცრუ ინფორმაციის გამავრცელებელი აგენტურული ქსელები ისე მჭიდროდ არიან დაკავშირებული ერთმანეთთან თანამედროვე ციფრულ სივრცეში, რომ აქედან გამომდინარე უშიშროების სამსახურმა უკიდურესად გაძლიერებულ პროფესიონალურ ფორმატში უნდა იმუშაოს. ეს საქმე ჩვენი ქვეყნის უშიშროების კომიტეტის გასაკეთებელია! ჩვენი პრეზიდენტი კი მიდის ამ დროს და დასავლეთს სთხოვს მოგვიგვაროს ეს პრობლემა. დასავლეთმა: “მოგვიგვარა” უკვე კონსტიტუციის საკითხი და იმიტომაც ვართ “კარგ დღეში”.

მე ძალიან დიდი ტრაგედია მაკავშირებს ხელოვნური ინტელექტის სფეროსთან. ისტორია ასეთია:

შვილი - ქეთინო ფანჩვიძე. საიტი: qpanchvidze.narod.ru

 ФИЗИК-ТЕОРЕТИК, ПРОГРАММИСТ

Сфера научных интересов Кетино Панчвидзе охватывала проблемы применения методов искусственного интеллекта в вопросах автоматизации оптимального управления процессами, применения теории нечетких множеств для компьютерного тестирования и задач классификации.

Ею опубликовано свыше 10 научных трудов в ведущих отечественных и зарубежных журналах.

ხსოვნა

___უდროოდ წავიდა ჩვენგან ქეთევან მერაბის ასული ფანჩვიძე. იგი დაიბადა 1962 წლის 17 იანვარს. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი, რომელზეც სრული კურსი მან თეორიული ფიზიკის განხრით გაიარა.

____ამავე წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მართვის სისტემების ინსტიტუტში ინფორმატიკისა და დაპროგრამების დარგში. 1995 წელს დაიცვა ტექნიკურ მეცნიერებათა ხარისხის მოსაპოვებლად საკანდიდატო დისერტაცია, რომელიც გამოჩენილი ქართველი მეცნიერის, აკადემიკოს ივერი ფრანგიშვილის ხელმძღვანელობით შეასრულა.

____1998 წლის აპრილიდან დღემდე ერთდროულად მოღვაწეობდა თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მიკროპროცესორებისა და მიკროპროცესორული სისტემების კათედრის დოცენტის თანამდებობაზე.

____ქალბატონი ქეთევან ფანჩვიძე იმ ადამიანთა რიცხვს მიეკუთვნებოდა, რომლებსაც განსაკუთრებული სიძლიერით გამოხატეს ქართველი ქალის უდიდესი შესაძლებლობები მეცნიერული აზროვნების სფეროში და შეადგენენ ერის სიამაყეს. ნათელი ხსოვნა ამ შესანიშნავ, არაორდინალურ პიროვნებაზე, საუცხოო პედაგოგზე, მასშტაბური გაქანების მკვლევარზე სამუდამოდ დარჩება მისი კოლეგების, მეგობრებისა და აღზრდილების გულში.

თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის
სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი
"საქართველოს რესპუბლიკა"
1998წ. 11სექტემბერი

ქეთევან ფანჩვიძე

“ტურბო- პასკალი”

რედაქტორი დ. ცისკარიძე

გამომცემლობა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, 2003 წ. 353 გვ.

ЗАМЕЧАТЕЛЬНЫЙ УЧЕБНИК ДЛЯ СТУДЕНТОВ

___Всякий раз при упоминании Кетино в душе оживают самые светлые воспоминания. Окончив университет, она пришла работать к нам, в Институт систем управления: девушка, еще не достигшая 22 лет; внешне хрупкая и нежная, но уже со сложившимся характером, удивительно способная, я бы сказал, талантливая. Мы все верили, что из нее выйдет настоящий ученый.
____В 1995 году Кстино Панчвидзе с успехом защитила кан­дидатскую диссертацию, и сразу же, будто предчувствуя веление рока, стала думать о докторской.
____Мощным импульсом для ее замыслов послужили научные ко­мандировки в Англию. В течение нескольких месяцев Кетино рядом с английскими учеными проводила сложные научные исследования. До сих пор на ее имя из зарубежных научных центров часто приходят приглашения принять участие в международных научных конференциях.
____Все, кто были близки с Кетино, хорошо знают, что она не отступала ни перед какими трудностями. Уж очень сильная и гордая она была. Если бы не это, ее жизненный путь был бы много проще и легче. Кетино ничего не боялась, только ложь и лицемерие ранили ее нежную душу. Чистая, как ребенок, она считана, что все должны были быть такими же прямодушными, как она сама. Человек с тонкой душой, она не смогла вписаться в нашу повседневность и предпочла вечный мир. Но и на своем коротком жизненном пути она многое успела.
____Кетино Панчвидзе относится к числу тех людей, которые с особенной силой выразили огромные возможности грузинской женщины в сфере научного мышления. Поистине, такие женщины, как она - гордость нации.
____Представленная книга - "Турбо-Паскаль - путь к языкам программирования высокого уровня" - является замечательным учебником для студентов по алгоритмическому языку Pascal, представляющим большой интерес и для педагогов. Она - результат десятилетней научной и педагогической деятельности автора. В нем исчерпывающе представлены основные компоненты языка. Каждая тема снабжена соответствующими яркими примерами, что облегчает ее восприятие.
____Весь материал представлен в оригинальной, изящной форме, связывающей некоторые звенья последовательности тем и, несом­ненно, вызовет большой интерес у читателя.
____Прекрасно разрешена и проблема терминологии: каждый спорный термин снабжен соответствующей английской аббревиату­рой. Следует отметить также использование алгоритмически ориги­нальных подходов для решения задач в рассматриваемых примерах, что выходит за пределы Pascal-я и вводит студентов в область тео­рии алгоритмов. Последнее особенно важно потому, что в настоящее время теория алгоритмов, как предмет, не преподается в большинс­тве высших учебных заведений.
____Думаю, что учебник Кетино Панчвидзе будет хорошим подар­ком как для студентов, так и для всех начинающих, интересующихся этим предметом.

Академик М.Е.Салуквадзе

ქეთინომ ინგლისიდან ბოლო დაბრუნების შემდეგ ძალიან მალე თავი მოიკლა. აფორიაქებული იყო ინგლისიდან დაბრუნებული ქეთინო, ვეღარ ვცნობდით. მან წინა საღამოს (მეორე დღეს უკვე ეს მოხდა) მკითხა: გინდა გითხრა რა მოხდა ინგლისშიო? გვიანი იყო, ჩემი მეუღლე სახლში არ იყო, ბავშვს ეძინა, მე შემეშინდა, არ ვიცოდი რას მეტყოდა და ვუთხარი, მოდი ხვალ მამაშენთან ერთად ვილაპარაკოთ მაგ საკითხზე მეთქი... ქეთინომ გაიცინა, მაკოცა და მითხრა: კარგი, კარგი ეგრე იყოსო... მეორე დღეს კი უკვე ეს მოხდა!!! მაქვს გარკვეული მყარი საფუძველი ვიფიქრო, რომ დღევანდელი ილიაუნის უნივერსიტეტის ბაზაზე გაშლილი ხელოვნური ინტელექტის ფუნქციონირება მჭიდრო კავშირშია იმ აგენტურულ ქსელთან, რომელიც მართავს დღეს პოლიტიკურ პროცესებს საქართველოში და ინტენსიურად აღვივებს რუსოფობიასაც მოსახლეობაში. რაც მთავარია გრძელდება კვლავაც ბრძოლა დიალექტიკის პრობლემათა კვლევისადმი მიძღვნილი სახელმძღვანელოების, ნაშრომების და ლიტერატურის გავრცელების წინააღმდეგ. ხელოვნური ინტელექტის ხაზით ჩემი ყოველი წიგნის მოთხოვნაზე გაიცემა ერთი და იგივე პასუხი: „ასეთი ავტორი ჩვენთან არ იძებნება“. ბოლოს ასეთი პასუხი დაიწერა და ხელოვნურმა ინტელექტმა კატეგორიულად უარყო ჩემი, ქალიშვილის ხსოვნისადმი მიძღვნილი წიგნის არსებობს: Книга „Человек умей любить и жертвовать“ автор Гильда Сихарулидзе, отсутствует в официальных библиографических реестрах, крупных библиотечных каталогах и открытых литературных источниках“. სხვა დროს წერენ, რომ წიგნი შესრულებულია ქართულ ენაზე, რაც სიცრუეა! არავითარი ქართული ვარიანტი ამ წიგნის არ არსებობს. წიგნი გამოქვეყნებულია მხოლოდ რუსულ ენაზე, წიგნი არსებობს და ის ასეთია:

Сихарулидзе Гильда, 2018 г.

Издательство “Меридиани”, 283 стр.

ТЕБЕ, ЕДИСТВЕННОЙ ПОСВЯЩАЮ

Отрывки  из книги: "ЧЕЛОВЕК, УМЕЙ ЛЮБИТЬ И ЖЕРТВОВАВАТЬ», которая посвящается памяти Кетино Панчвидзе.

Ты искала вечное и абсолютное в этом противоречивом и ненадежном мире, где всюду царит неопределенность и решающую роль играет случай. Открытая перед всеми, как перед богом, честная и искренняя в своей открытости, ты без всякой защиты шагала в жизни и не обращала внимания, что это опасно очень.

Не умевшая лгать, ты могла вынести любую правду, смертельными были для тебя только лицемерие, неверность и ложь. Ты никогда не требовала от жизни больше, чем заслуживала, но не могла терпеть, когда не отдавали тебе должное и, удивлялась когда победителями в жизни выходили только корыстные и злые.

Видя, как люди, лишившиеся добродетели, разобщались в жизни и не могли соединиться в одном прекрасном и священном порядке божественного целого, ты пыталась сохранить уверенность, что когда – нибудь они все-таки смогут сделать что-нибудь вместе. Но, наблюдая, как легко и быстро человек способен превратиться в животное и страдая от разгула безнравственности и лжи, ты стала задумываться о бессмысленности жизни. Ты знала, что человек, потерявший способность любить и жертвовать, не сможет найти свой священный путь к Богу, не станет он рисковать собой и своим благом, не отважиться на борьбу с дъяволом и в прекрасной творческой свободе не сумеет никогда сделать свой возвышенный и рыцарский выбор.

Не умевшая любить презирая, ты хотела только восхищаться человеком, хотела верить в него и не могла мириться с несовершенством его сущности; жизнь же, назло, показывала тебе, что человек безнадежно испорчен, а мир почему –то устроен ещё так, что все в нем движется не в том направлении и постоянно происходит то, чего не надо. Твой протест был вызван не отсутствием счастья в твоей жизни, а разуверенностью в его существовании в мире.

Смерть либо надо полностью презирать, если она погашает дух, либо её даже надо желать, если она ведет его туда, где он станет вечен» (Цицерон).

Ты сделала свой выбор, присоединилась к вечности и ты, как вечность и тайна, стала моим религиозным идеалом; особенную значимость приобрели для меня теперь духовные ценности и божественная сущность мира. Я хочу понять этот мир и то, почему допускается в нем такое? Почему честность, правдивость и искренность наказуемы в нем, а человек, любящий свободу и стремящийся к счастью, оказывается всегда обманутым, обречен на страдание и никогда не получает своего в жизни?

Джайны говорили, что жизнь человека, достигшего совершенства, не нуждается в продолжении; самоубийство для него естественное завершение земного сушествования; к тому же, по их словам, «люди твердого характера бросаются на меч или в пропасть, избегающие страдания – в морскую пучину;  люди пылкого нрава бросаются в огонь». У тебя, при твоей хрупкости и воздушности, был твердый характер; ты спокойно, с  грустной  и чуть виноватой улыбкой пошла на это.

О! Эта сжимающая мне сердце улыбка – улыбка самоубийцы – в последнее время  не сходила с твоего лица; она говорила о твоем ужасном одиночестве и о том, что вся твоя вера и все твои мечты разбились вдребезги  и потеряли цену.

Ты пыталась отличить добро от зла, верить в существование справедливости, нравственного закона и в то, что человек умеет любить и жертвовать; но реальные черты человеческой природы и нечеловечность самого человека открыли тебе пугающие стороны жизни и ты почувствовала все болезни нашего века. Стирающие нравственные ценности    пороки человека: зависть, эгоизм и жестокость заставили тебя увидеть этот мир с ужасной и с варварской стороны и поставили тебя перед страшным и решающим выбором в жизни: либо разрешить окружающим убивать себя, либо самой убивать других....
И стала ты тогда с жадностью читать и перечитывать Германа Гессе... Он говорил о том, что все представления о добре и зле и о главных нравственных ценностях, всякая готовность человека к страданиям и жертвам ради своих принципов и веры, являются лишними в этой жизни и тому, кто не поверит в это, не миновать здесь гибели.
Eго «Степной волк» стал твоей настольной книгой и бросают меня сегодня в дрожь подчеркнутые тобой в этой книге строки: «Мир не требует от тебя никаких подвигов  и жертв....Жизнь это не величественная поэма с героическими ролями и всяким таким, а мещанская комната, где довольствуются едой и питьем кофе и вязанием чулка.... А кому нужно и кто носит в себе другое, нечто героическое и прекрасное, тот дурак и Донкихот».
Страшны и беспощадны его слова: « Тебе нельзя быть иным, чем  ты есть, ты всегда стремишься к великому  и вечному и никогда не довольствуешься красивым и малым.... ты слишком требователен и голоден для этого, простого, ленивого, непритягательного сегодняшнего мира, он отбросит тебя, у тебя на одно измерение больше, чем ему нужно...» и ещё: «Кто хочет сегодня жить и радоваться жизни, тому нельзя быть таким человеком,.... кто требует вместо пиликания – музыки, вместо удовольствия – радости, вместо баловства – настоящей страсти, для того этот славный мир – не родина.»
Какая неслыханная боль звучит в том, что он пишет: «Как это понимать, что люди с одним лишним измерением не могут здесь жить? В чем тут дело? Это лишь в наше время так? Или так всегда было?....Всегда так, всегда мир только для политиков, спекулянтов , лакеев и кутил, а людям нечем дышать... Всегда так было и всегда так будет;  время и мир, деньги и власть принадлежат мелким и плоским, а другим, действительно людям, ничего не принадлежит. Ничего, кроме смерти".
Ты заболела этой болезнью века, болезнью, которой, по словам  Гессе, «охвачены как раз сильные, наиболее умные и одаренные.» Отчаяние и драматизм человеческого бытия, неопределенность, безысходность  и состояние неуверенности вызвали в тебе мучительное чувство одиночества и потерю страха смерти.... Тебе расхотелось жить тогда, когда убедилась, что люди могут пасть ниже любого животного, когда мелкая возня ихней поверхностной духовности, вся эта глупость и грубость сожгли твою волю, уничтожили вкус жизни и заставили тебя ощутить, что внутри этого мира ты чужая.
На вопрос, где он предпочел бы жить, Бодлер ответил : «В любом месте, лишь бы оно было вне мира»...
Шопенгауер пишет: «Человек живет и существует либо добровольно,т.е. по собственному согласию, либо помимо своей воли... В последнем случае такое существование,отравленное неминуемыми горестями, представляло бы собой вопиющую несправедливость»... Ты могла жить только по собственному согласию, ты не была способна жить помимо своей воли...
____«Если не остается другого средства уйти от страдания, кроме смерти. то её тогда надо принять спокойно, как всякое другое лекарство» - говорят стоики.
____Не научившись быть довольной собой в постоянной борьбе с нечеловечностью человека и не видя смысла в такой жесткой и уродливой жизни, ты приняла свободу как смерть и усмотрела свою цель лишь в саморазрушении и гибели...  Слабость ли это?
____Смерть – самое величайшее из всех зол – переход в небытие, когда полностью уничтожается и исчезает  индивидуальность или начало другой, новой неизвестной и непонятной для нас жизни? Говорят, индусы придавали богу смерти Яма два лица: одно – страшное, пугающее, а другое – очень ласковое и доброе.
____Тайна творения – самая жгучая тайна мира; человека сжигает страсть понять загадку бытия: Откуда мы? Кто мы? Куда мы идем?...Способен ли человек быть человеком или, как говорит Салин, «Человек настолько же человек, насколько курица птица?» т.е. насколько курица умеет летать?
____Не тиран ли человек и не лишен ли он вообще всякой нравственной значимости? Хотелось бы верить, что это не так, что человек – это личность, ответственность, воздержание и культура общения с миром... Но почему тогда человек умный и одаренный, человек отнюдь не слабый и привыкший думать острее других, ощущает незащищенность, непрочность своего существования и раньше всех остальных тонет в этой жизни? Почему именно его, думающего и одаренного, окружают чаще мраком кризисные, противоречивые и не поддающиеся никакому разумному объяснению явления мира и выражая абсурдную суть времени, запутывают его в своих действиях и больше чем другим усложняют ему жизнь?
____Настоящим адом для такого человека становится жизнь при столкновении двух культур, когда  утрачиваются старые ценности и встает проблема введения новых; во время такого перехода разлагается общество и начинается разгул безнравственности, беззакония и лжи. Ты оказалась именно в таком круговороте жизни, когда потеряли ценность все твои нравственные принципы и мучительно сложным стал выбор: против чего следует восстать, против своей природы или против окружающих и их нравов?
____Ты верила в способность человека, что умеет он любить и жертвовать, а вместо этого  видела, как люди грабили, убивали и проедали друг друга в жизни. Можно ли винить тебя за то, что не сумела ты противостоять этой дикой реальности и не смогла выжить там, где всякая деятельность принимала форму торговой сделки и выворачивая наизнанку весь мир красоты и нравственности, превращалась  в нечестную биржу, монополизированную отдельными группами людей.
____Твоя природная искренность и честность не выдержали всей грубости и мерзости нашей жизни и этот мир, носящий в себе разрушительное начало, мир, погрязший в бездну аномальных отношений и лжи, вызвал в тебе душевный надлом и умертвил жизненные силы. Грех ли, что не справилась ты с этим?
____Человеку приятно верить, что наше рождение не является началом нашего бытия и смерть наша также не  означает нашего полного уничтожения; что мы были и будем всегда. Шопенгауер пишет: «Я знаю, если  я стану серьезно уверять кого – нибудь, что кошка, которая в эту минуту играет на дворе, это ещё та самая кошка, которая три столетия назад выделивала те же шаловливые прыжки – то меня сочтут бузумным, но знаю и то, что гораздо безумнее полагать, будто нынешняя кошка совсем другая, нежели та, которая  жила триста лет назад... Это необъяснимое существо, взятое в целом, не может обращаться в ничто; с другой стороны, оно проходящее.... вечность его идей(рода) находит свой отпечаток в конечности индивидуума, в котором мы имеем каждый раз другое существо.»
____А Паскаль говорит: «Все создано и определено единым творцом и зерно, посеянное в тучную землю, плодоносит; природа беспрестанно повторяет себя и таким образом получается своего рода бесконечность и вечность.»
____Это вечный процесс смены рождения и смерти, а род при этом предстает  перед нами как нечто сущее и неизменное. «Свойства   родителей возрождаются в детях и поэтому можно сказать, что они преодолели смерть» - пишет Шопенгауер и ещё: «Мы в гораздо большей степени составляем с миром одно, чем это обыкновенно думают»...
____А ведь это правда, ты действительно продолжаешь жить и существовать назло смерти. Вот твой сын, он все больше и больше становится похожим на тебя : твои глаза, твоя улыбка, твои движения рук...С каждым днем всё сильнее восстанавливается передо мной твой образ и думается мне, что ты спаслась, преодолела смерть, ты победила, выжила в этом бесконечном круговороте жизни, ты сохранилась вопреки всем процессам возникновения и исчезновения; это ты светишься в глазах твоего мальчика, твоей  самой прекрасной сущности не коснулось уничтожение, не проглотила тебя  грядущая волна небытия, ты осталась недосягаемой для смерти, ты сохранилась в главном, ты сохранилась в своей истинной сущности, ты не ушла  из мира, ты только растворилась в нем, ты стала безвременной и вечной и теперь  ты всегда рядом, ты моя светлая устремленность к пределам этого мира, моя единственная возможность покинуть мучительную реальность, мое сокровенное желание погрузиться в созерцание главной причины Вселенной, великой божественной сущности, тайнственной сущности мира, которая одна только способна подбодрить человека, сделать его сильным и поддержать в нелегком существовании в жизни. Это и есть, наверное, просветление благодатью, это есть вхождение в общение живых и умерших.
____Великая восточная мудрость успокаивает человека; она пропитана привлекательной идеей бессмертия душ  -  красивой убежденностью, что не можем мы выпасть из бытия, что мы обречены в нем на вечное существование, так как родовая сущность – истинная сущность и главная ценность мира – в человеке неразрушима и не подлежит уничтожению; она вечна, безвременна и нетленна.
____Но как помочь мне твоему сыну, как вырвать его из страшного настоящего и дать силу, облегчение и  бодрость? Как открыть ему мировое окно в бесконечную жизнь природы и ввести  его в новое бытие, где нет разницы между счастьем и горем? Как помочь ему уловить явление вечности  на земле и приобщиться  к великой сущности прекрасного, вечнозначимого идеала? Как сделать так, чтобы научился он воспринимать  природу изнутри, смог обнаружить и любить в себе тебя и, главное, убедиться в том, что сам является носителем мира и твоей истинной сущности тоже. Как помочь ему чувствовать и видеть то  доброе и благородное, что светится нынче от тебя, выработать в нем привычку радоваться этому свету и сделать так, чтобы никогда не страдал он от страшного, угнетающего чувства одиночества и бессмысленности жизни. Как выполнить мне свой долг и наполнить ему душу чувством прекрасной возвышенности, которое рождает тайнственнаа внутренняя красота мира – истинная сущность Божья, которой чуждо всякое дурное и преходящее и которой одной присущи нетленность  и вечность. Как  сообщить  ему то, для него самое страшное и горькое, что отныне это единственная  возможность быть с тобою вместе.

Гильда Сихарулидзе (Мать)

კ ი თ ხ ვ ა :

როგორ დაიცვას ადამიანმა თავისი, როგორც პიროვნების, ავტორის და მეცნიერის უფლებები ხელოვნური ინტელექტის ესოდენ არაკეთილსინდისიერი ფუნქციონირებისაგან?

ჩემი შემდეგი წიგნებია:

ავტორი

გილდა სიხარულიძე

მათემატიკის ფილოსოფიური პრობლემები (მონოგრაფია) თსუ, 1983წ. 88 გვ. რედაქტორი პროფ. ზ. მიქელაძე

ფიზიკის ფილოსოფიური პრობლემები (მონოგრაფია) თსუ, 1985 წ. 130გვ. რედაქტორი პროფ. გ. ცინცაძე

მოვლენების პირისპირ

I ნაწილი.

თბილისი, 2013 წ., 246 გვ.

ავტორი - გილდა სიხარულიძე.

აქ ერთადაა შეკრული 1989 წლიდან 2010 წლამდე, სხვადასხვა დროს და სხვადასხვა გაზეთებში გამოქვეყნებული წერილები, რომლის ელექტრონული ვერსია განთავსებული იყო საიტზე gildasikharulidze.com. , რომელიც დამიხურეს. საიტზე განთავსებული იყო აგრეთვე ყველა ჩემი მონოგრაფია, ჩემთვის მნიშვნელოვანი სტატიები და ყველა ინფორმაცია რაც მე შემეხებოდა. ყველაზე მეტად მენანება ის, რომ საიტზე ვაგნერის მუსიკის ფონზე (Гибель Богов) დალაგებული იყო დალის ნამუშევრები და ორივე ხელოვანი ერთად, თავიანთი შემოქმედებით გამოხატავდა ახალი დროის მსოფლმხედველობრივ პარადიგმას.

ჩვენი ეპოქა გადავიდა ახალ დიალოგზე სამყაროსთან და ყველა სფერო ხელოვნებაც და მეცნიერებაც დაინტერესდა დიალექტიკის თეორიის იმ პრობლემატიკით, რაზეც თავის დროზე, სიღრმისეულად მუშაობდნენ ისეთი დიდი მოაზროვნეები, როგორიცაა კანტი, ფიხტე, შელინგი, ჰეგელი, მარქსი... დღეს კი ყოველი სერიოზული მეცნიერი დაინტერესებულია უკვე ამ პრობლემების კვლევით თავის სფეროში; ლადო პაპავა პრინციპულად არ დაინტერესდა! რა არის ეს - არ ცოდნა თუ იდეოლოგიური პოზიცია? საინტერესოა გაირკვეს. და ეს ხდება მაშინ, როდესაც დიალექტიკის პრობლემატიკის კვლევა იძლევა სამყაროს ადექვატური აღქმის შესაძლებლობას და უმაღლეს დონეზე ავითარებს ადამიანში კრიტიკული, თეორიული აზროვნების უნარს. ადამიანი აღარ ტყუვდება ისე ადვილად და ძნელია უკვე მისი შეცდომაში შეყვანა. აი ასეთი ცოდნის ჩამოყალიბებას ებრძვის ჩვენთან დასავლეთი, ცოდნის, რომელიც ჰაერივით ჭირდება დღეს ჩვენს ახალგაზრდობას თავისი ინტელექტუალური პოტენციალის გასავითარებლად. ამას ხედავდნენ ჩვენი დიდი მეცნიერები და ამიტომაც დანერგეს ფილოსოფიის პროფილის მიხედვით სწავლება ფიზიკის ფაკულტეტზე, ამაში ხედავდნენ ისინი განათლების სისტემის რეფორმის ძირითად აზრს და შინაარსს. აი რატომ ნადგურდება დღეს ჩვენთან დიალექტიკური კვლევებისადმი მიძღვნილი ყველა ლიტერატურა. „ასეთი წიგნი არ არსებობს“, „ასეთი ავტორი არ იძებნება“ ავრცელებს ცრუ ინფორმაციებს ხელოვნური ინტელექტის ქსელი და მუდმივად არღვევს პიროვნების, ავტორის და მეცნიერის უფლებებს. მიმდინარეობს მუდმივი იდეოლოგიური ომი და ამ ომში აქტიურად არის ჩართული ლადო პაპავა, რომელიც მუდმივად ამახინჯებს ჩემს ბიოგრაფიულ მონაცემებს თავის წერილებში და სისტემატურად არღვევს ამით ჩემი, როგორც პიროვნების და მეცნიერის უფლებებს; თანაც ზუსტად ისევე როგორც ამას აკეთებს ხელოვნური ინტელექტის ქსელი. ვფიქრობ აუცილებელია უშიშროების სამსახურმა შეისწავლოს საკითხი თუ ვინ, რატომ, რა მიზნით და რის საფუძველზე ანადგურებს უნივერსიტეტში სახელმძღვანელოებს და სამეცნიერო ლიტერატურას და შემოწმდეს ასევე ის, თუ რა დღეშია უნივერსიტეტის არქივები; რათა გაირკვეს ბოლოს და ბოლოს ვის რა ბრალი მიუძღვის ამ მასალების განადგურებაში. ეს ძალზე სერიოზული საკითხია და მას სპეციალური გამოძიება სჭირდება! არქივები უნდა შემოწმდეს და აღსდგეს.

ჩემი მთავარი მონოგრაფია, რომელსაც ბრძოლა გამოუცხადეს პირველივე დღიდან მამარდაშვილის ფილოსოფოსებმა არის წიგნი: „Философия, мировоззрение, человек“, რომელიც გამოცემულია მხოლოდ რუსულ ენაზე და მისი არავითარი ქართული ვარიანტი არ არსებობს!

Философия Мировозрение Человек. Изд-во Тбилийского университета, 2005 г. 634 ст. Редакторы проф. Н. Кварацхелия, Н. Солод

Светлой памяти моих учителей Константина Спиридоновича Бакрадзе и Матвея Михаиловича Мирианашвили посвящаю…

ეს არის ავტორის ფუნდამენტალური ნაშრომი და წარდგენილი იყო დოქტორის ხარისხის მოსაპოვებლად.

დაცვის პროცესი უკიდურესი დარღვევებით წარიმართა. აი რას ამბობს გაზეთ „კომუნისტი“ 1997 წ. 22-25 ნოემბერი, კორესპონდენტთან ამასთან დაკავშირებით დაცვის საბჭოს წევრი პროფ. თამარ კუკავა: „ფილოსოფიის სფეროში სრული განუკითხაობა დამყარდა. გურამ თევზაძე მოხერხებულად იყენებს თავის თანამდებობას და საქმეს მხოლოდ თავისი დაჯგუფების ინტერესების შესაბამისად წარმართავს. მისი „დამსახურებაა“, რომ დღეს ფილოსოფიის ფაკულტეტის დაცვის საბჭოს თავმჯდომარე მ. ჭელიძეა, რომელსაც არ გააჩნია საკუთარი აზრი სადისერტაციო ნაშრომზე, ვერ მონაწილეობას საჯარო მეცნიერულ პაექრობაში და დისერტაციას „უშვებს“ ან „ადგენს“ იმის მიხედვით, ეკუთვნის დისერტანტი გ. თევზაძის დაჯგუფებას თუ არა.(„კომუნისტი“, 1997 წ. 22-25 ნოემბერი). იმავე კორესპონდენტთან, იგივე საკითხთან დაკავშირებით ფილოსოფიის დაცვის საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე პროფ. ტყემალაძე ამბობს: „სამწუხაროდ, ფაკულტეტზე ასეთი ჯგუფი არსებობს... მათთვის მეცნიერებას და ჭეშმარიტებას არავითარი ღირებულება არ გააჩნია... რამოდენიმე წლის წინათ დოც. გ. სიხარულიძეს მწვავე კონფლიქტი ჰქონდა ამ ჯგუფის ისეთ „კოლორიტულ“ წევრთან, როგორიცაა ე. კოდუა, მაშინ სამართლიანობამ და გ. სიხარულიძემ გაიმარჯვეს (იმ დროს ედუარდ შევარდნაძე ჩაერია საქმეში გ.ს.). ამით უკმაყოფილო ე. კოდუა და ჯგუფის სხვა წევრები, როგორც ჩანს, რევანშზე ოცნებობდნენ და მიეცათ კიდეც ამის საშუალებს“ („კომუნისტი“, 1997 წ. 29-5 დეკემბერი)

ჩემი დისერტაციის შესახებ ყველა დასკვნა დადებითი იყო: ექსპექტის, მესამე ორგანიზაციის, ოთხივე ოპონენტის, კამათში გამოსული საბჭოს წევრის აზრი (პროფ. თ. კუკავა) და რაც მთავარია დადებითი იყო (მიაქციეთ ამ ფაქტს ყურადღება( დაცვის საბჭოს საბოლოო დასკვნაც, რომელიც ღია კენჭისყრით ერთხმად მიიღო საბჭოს მთელმა შემადგენლობამ. დისერტაცია არ გავიდა ფარული კენჭისყრით. აი რას ამბობს დაცვის საბჭოს წევრი პროფ. თ. მშვიდობაძე: „დოც. გ. სიხარულიძის სადისერტაციო ნაშრომი შესრულებულია მაღალპროფესიულ დონეზე, ამას მე ვაცხადებ მთელი პასუხისმგებლობით. რაც შეეხება დაცვის პროცედურას, იგი თავიდან ბოლომდე დამახინჯებულად წარიმართა. პიროვნებები, რომლებმაც სიხარულიძის დისერტაციას უარყოფითი ხმა მისცეს, დაბეჯითებით ვაცხადებ, წარმოდგენაც კი არა აქვთ ამ ნაშრომის ღირებულებაზე („კომუნისტი“, 29-5 ნოემბერ-დეკემბერი) და საბჭოს კიდევ ერთი წევრი: პროფ. ვახტანგ კალანდარიშვილი: „ეს იყო აშკარა დარღვევები. რა თქმა უნდა საბჭო უნდა დაიშალოს, გ. სიხარულიძის დაცვა თავიდან დაინიშნოს და წესდების დამრღვევთ პასუხი უნდა მოეთხოვოთ. კარგი იქნება, საჯარო მეცნიერული პაექრობა გ. სიხარულიძისა, კოდუასა და ჭელიძესთან. ჩემი აზრით, ეს ყველაზე უკეთესად გამოააშკარავებს იმას, რაც მოხდა. მით უმეტეს, რომ გ. სიხარულიძე დიდი ხანია ითხოვს მათთან მეცნიერულ კამათს (იგივე გაზეთი) მე კი ვიმეორებ ისევ ჩემი ცხოვრების მთავარს დევიზს: „ვიბრძოლებ, ვიდრე ჩემს ქვეყანაში კანონი არ იკანონებს“.

მამარდაშვილის მიერ სოროსის პროგრამით მომზადებულმა ფილოსოფოსებმა სასტიკი ბრძოლა გამოუცხადეს მეცნიერულ ფილოსოფიას, დიალექტიკის თეორიას და ფაშიზმად გამოაცხადეს ეროვნული იდეოლოგია. მოამზადეს სახელმძღვანელოები ფილოსოფიაში სტუდენტებისათვის და გააჩაღეს ამ ფორმით, ანტისახელმწიფოებრივი ბრძოლა მთელ ახალგაზრდობაში. ამას მოყვა სწორედ უნივერსიტეტების ბიბლიოთეკების დაწვა, განადგურება და გადაიყარა ჩვენი დიდი მეცნიერების (ა. რაზმაძის, ლ. გოკიელის, ს. წერეთლის, კ. ბაქრაძის, ზ. კაკაბაძის, ვ. მამასახლისოვის, მ. მირიანაშვილის, ე. წითლანაძის) უნიკალური სახელმძღვანელოები და სამეცნიერო ლიტერატურა. ეს მეცნიერები ინტენსიურად მუშაობდნენ მეცნიერული მსოფლმხედველობისა და დიალექტიკის თეორიის განვითარებაზე. ჩვენში არსებობდა უძლიერესი ტრადიციული სკოლები მათემატიკაში, ფიზიკაში, ფილოსოფიაში და ამან განაპირობა საქართველოში დიალექტიკის საკითხების კვლევის უდიდესი კულტურა, რამაც სასტიკად გააოცა და აღტაცებაში მოიყვანა საქართველოში, ჩვენს ფიზიკოსებთან სტუმრად ჩამოსული ნილს ბორი.

აი, ამ ბაზაზე მიიღეს ვ. მამასახლისოვმა და მ. მირიანაშვილმა გადაწყვეტილება მოემზადებინათ თვისებრივად ახალი კადრები ფილოსოფიაში; კადრები, რომლებიც შეძლებდნენ ფილოსოფიის სალექციო კურსის კითხვას, უნივერსიტეტის ფაკულტეტზე პროფილის მიხედვით და მიაჩნდათ, რომ ამ ფორმატში უნდა ჩატარებულიყო სწორედ განათლების სისტემის რეფორმა უნივერსიტეტში. დაიწყო კიდეც და ძალიან შედეგიანადაც წარიმართა ეს პროცესი ფიზიკის ფაკულტეტზე; მაგრამ შემდგომ შეაჩერა და ჩაკლა ყველაფერი ეს თევზაძე-კოდუას ჯგუფმა. მათ მიერ ჩატარებული რეფორმების პერიოდში დატოვა უნივერსიტეტი ბევრმა წამყვანმა მეცნიერმა და პედაგოგმა - კ ი თ ხ ვ ა : რატომ არ იძიებს უშიშროების სამსახური იმ ფაქტს, თუ რა უდიდესი მორალური და მატერიალური ზარალი განიცადა იმ პერიოდში ქართულმა საზოგადოებამ? რატომ არავინ ინტერესდება იმით, თუ ვინ და რატომ ყრიდა იმ დროს, ასე დაუნდობლად უნივერსიტეტის მეორე კორპუსის ღია ფანჯრებიდან ფიზიკისა და ქიმიის უნიკალური ლაბორატორიების ნაწილებს? ვისი ბრძანებით იწვოდა და ნადგურდებოდა ასე უღმერთოდ ბიბლიოთეკები და არქივები? იანგარიშა კი ვინმემ ის, თუ რა ზარალი მიიღო მაშინ უნივერსიტეტმა? რა იყო ეს? „პროგრესი“? უნივერსიტეტი გაასწორა მიწასთან ამ „პროგრესმა“.

„მარქსის დიალექტიკა არ მიყვარსო“ - ბრძანებს გია ჯაფარიძე. ეტყობა ბ-ნმა გიამ არ იცის, რომ დიალექტიკა მარტო მარქსს არ ეკუთვნის; დიალექტიკის თეორია იმ დიდი თეორიული აზრის განვითარების შედეგია, რომელსაც საფუძველი ანტიკურ ხანაში ჩაეყარა, გაგრძელდა შუა საუკუნეებში, გადაიარა კანტის, ფიხტეს, შელინგის, ჰეგელის ფილოსოფია, ჩამოყალიბდა ახალი მოვლენების ანალიზის ბაზაზე და მიიღო ამგვარად მარქსის დიალექტიკის ფორმა, რომელმაც თავისი განვითარების შემდგომი ეტაპი ბორის დამატებითობის პრინციპში ნახა; თანაც აქ, ჩვენთან, თბილისში, ქართველ ფიზიკოსებთან ერთად ჩატარებულ თეორიულ სემინარზე!!! არც ეს იცით ბ-ნო გია? გაგახსენებთ კიდევ, რომ დიალექტიკის უარმყოფელ მთელ დასავლურ ფილოსოფიას (პოზიტივიზმი და პოსტპოზიტივიზმია მხედველობაში) ბორმაც და აინშტაინმაც სულელური ფილოსოფია უწოდეს; ამგვარ ფილოსოფოსებს განეკუთვნებიან სწორედ თქვენს მიერ მოწონებული ფილოსოფოსებიც ბ-ნო გია!

კამათისა და დისკუსიის კულტურა ჯერ კიდევ ძველმა ბერძნებმა შემოიტანეს და დღესაც ეს ერთადერთი გზაა ჭეშმარიტების დასადგენად. გიწვევთ დებატებში ბ-ნო გია!!! მე კი აღვნიშნავ, რომ მჯერა მხოლოდ სახელმწიფოებრივი მართვის ისეთი მოდელის, რომელიც მთელი თავისი საგარეო და საშინაო პოლიტიკით ეფუძნება ეროვნულ იდეოლოგიას, ანუ განსაზღვრულია ყველა პუნქტში ეროვნული ინტერესებით და ამავე დროს მთელი თავისი შინაარსით ეყრდნობა, როგორც წესი, ღრმა, სერიოზულ, რაციონალურ ანალიზს და ყველა ფაქტის სიღრმისეული მეცნიერული კვლევის გზით მიღებულ შედეგებს. პოლიტიკა არ არის ლანძღვა, გინება და კეტებით ქუჩაში უაზრო სირბილი. დღეს, ისევე როგორც ყოველთვის, საჭიროა და აუცილებელი დიალოგი, მშვიდი, წყნარი და მაქსიმალურად ეთიკურ ატმოსფეროში, ისე, როგორც ამას დროულად და გონივრულად მოგვიწოდებს ჩვენი მთავრობა.

და ბოლოს: 1. მიმდინარეობს ძლიერი იდეოლოგიური ომი ჩვენი ქვეყნის წინააღმდეგ და ასეთ პირობებში აუცილებელია განხორციელდეს სახელმწიფო პოლიტიკა ტრადიციული განათლების სისტემის ხარისხის დაცვის ასპექტში. ამასთან დაკავშირებით აუცილებელია სასწრაფოდ გაკეთდეს ფიზიკაში ტრადიციული სახელმძღვანელოების (მ. მირიანაშვილი, ვ. მამასახლისოვი, ე. წითლანაძე) ელექტრონული ვერსიები, რომელთა დიდი ნაწილი გაანადგურა კოდუა-თევზაძის ჯგუფმა და რომელთა გარეშეც ფიზიკის ფაკულტეტი და ჩვენი ტრადიციული სკოლა ფიზიკაში ფეხზე ვერ დადგება. თანაც ამ საქმეში მთელი სერიოზულობით უნდა ჩაერთოს უშიშროების კომიტეტი. ამგვარი სამუშაოები ჩასატარებელია ყველა ფაკულტეტზე, მაგრამ ყველა დარგმა ამ საქმეს თავისი წამყვანი სპეციალისტებით უნდა მიხედოს. მე, როგორც გარკვეული გამოცდილების მქონე დიალექტიკის პრობლემატიკის პროფილის მიხედვით (ფიზიკა, მათემატიკა) კვლევაში, მზად ვარ კონსულტაციებისათვის ყველასთან, ვისაც ეს დასჭირდება, მით უმეტეს რომ მე მაქვს სხვა ფაკულტეტებისთვისაც შეგროვილი გარკვეული მასალებიც.

და კიდევ: 2. იმის გამო, რომ საზოგადოებისათვის მიწოდებული ყოველი ინფორმაცია წარმოადგენს დღეს საზოგადოების წევრთა ქცევისა და სოციუმში მიმდინარე პროცესების ხასიათის განმსაზღვრელ მთავარ ფაქტორს და იმიტომ კიდევ, რომ ხელოვნური ინტელექტის ქსელი, მუშაობს ჩვენთან უკიდურესად არაკეთილსინდისიერად და მკვეთრად გამოხატული ცრუ ინფორმაციების მიწოდების რეჟიმში, ანუ სისტემატურად და მიზანმიმართულად ირღვევა პიროვნების, ავტორის და მეცნიერის უფლებები, აქედან გამომდინარე საჭიროა და აუცილებელი, რომ ამ საინფორმაციო ქსელზე დაწესდეს კონტროლი და იქ მომუშავე კადრების მომზადების საკითხი ხელში აიღოს მთლიანად სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტმა. ამ კომიტეტის ბაზაზე უნდა შეიქმნას სპეციალიზირებული ჯგუფი, სადაც შევლენ მაღალკვალიფიცირებული პროგრამისტები და ასევე მაღალ დონეზე მომზადებული იურისტები, რომელთაც აუცილებლად უნდა გაიარონ კიდევ, დამატებით, უშიშროების სამსახურის მიერ, მათთვის სპეციალურად შემუშავებული კვალიფიკაციის ამაღლების პროგრამა სახელმწიფოებრივი აზროვნების დაცვისა და კონტროლის ასპექტით. ეს სფერო არავითარ შემთხვევაში არ უნდა ჩაუვარდეს ხელში ილიაუნის უნივერსიტეტს, რომელიც სავსეა მამარდაშვილის მიერ სოროსის პროგრამით მომზადებული კადრებით და რომელთა მუშაობაშიც ყოველთვის იგრძნობა ბრიტანული სპეცსამსახურების ხელწერა. ამ ხალხის გავლენა განიცადა ბევრმა ივ. ჯავახიშვილის უნივერსიტეტიდანაც (მაგ. ლ. პაპავა) და ეროვნული აკადემიიდანაც (მაგ. გ. ჯაფარიძე). მე არ ვიცი ის, თუ რითია არგუმენტირებული მათი პოზიციები, არის ეს დიალექტიკის ძალზე რთული პრობლემატიკის არცოდნა, რაზეც მუშაობდა ანდრია რაზმაძე, ლევან გოკიელი და შემდეგ ჩვენი ფიზიკოსები, თუ ეს არის გარედან სპეციალური აგენტის მიერ შემოგდებული იდეოლოგიური პოზიცია? ისე არც ერთია კარგი და არც მეორეა მისაღები. თანაც ფიზიკოსმა ალბათ მაინც ბორის აზრი უნდა გაიზიაროს, მით უმეტეს მაშინ როდესაც ის ემთხვევა ჩვენი ძლიერი, ტრადიციული ფიზიკის სკოლის წარმომადგენელთა შეხედულებებს და არ აყვეს ვინმე გიგი თევზაძის აგიტაციას, რომელსაც არავითარი განათლება არ გააჩნია ამ სფეროში. ასეთივე იყო სხვათა შორის მამარდაშვილიც, რომელიც არსად, არასდროს არ ებმოდა სერიოზულ პირებთან დებატებში და ლექციებს კითხულობდა მხოლოდ მაგნიტოფონზე ჩაწერილი კასეტებით.

ეს საკითხი ძალზედ სერიოზული საკითხია და სახელმწიფო უშიშროების სამსახურიდან უკიდურესად მიზანმიმართულ, სპეციალიზირებულ მუშაობას მოითხოვს. მათ და მხოლოდ მათ უნდა შეიმუშაონ შესაბამისი სამართლებრივი ნორმები პიროვნების უფლებების დასაცავად, ანუ იმისათვის, რომ „ხელოვნური ინტელექტი იყოს ადამიანის პარტნიორი და ემსახურებოდეს ადამიანის ღირსებისა და უფლებების პატივისცემას“ - როგორც ამას ლამაზად ითხოვდა ჟენევაში, გაეროს სხდომაზე ჩვენი პრეზიდენტი. მაგრამ გაერო ამას ვერ გააკეთებს, ეს უნდა გააკეთოს ჩვენი ქვეყნის უშიშროების კომიტეტმა. მან და მხოლოდ მან უნდა გაარკვიოს ის, თუ რასთან გვაქვს საქმე, ხელოვნური ინტელექტის ქსელური ტექნოლოგიებით მოწოდებული ცრუ ინფორმაციის შემთხვევაში, ტექნოლოგიური ხარვეზებით გამოწვეულ შეცდომასთან (რასაც მშვენივრად გაასწორებენ ფიზიკისა და მათემატიკის ასპექტში მაღალ დონეზე მომზადებული პროგრამისტები) თუ ეს არის ანტისახელმწიფოებრივი პოზიციებით სპეციალურად შემოგდებული ცრუ ინფორმაცია, რომლის მიზანიცაა გამოიწვიოს დესტაბილიზაცია საზოგადოებაში. არავითარი კონტროლი ამ ასპექტში ჩვენთან არ არსებობს! რის შედეგიცაა ის, რომ ვის რა მოესურვება და როგორადაც მოესურვება იმ ცრუ ინფორმაციას ავრცელებს საზოგადოებაში. პირადად ჩემს შემთხვევაში მაგალითად გაყალბებულია ყოველთვის ჩემი ბიოგრაფიული მონაცემები და უხეშად არის დარღვეული ჩემი როგორც პიროვნების, მეცნიერის და ავტორის უფლებები. იხილეთ ჩემი საიტი:

gilda-sikharulidze.ge

1. პოლიტიკა

2. ჩემს შესახებ

ყველა აქ მოცემული რეალური ინფორმაცია მიზანმიმართულად არის შეცვლილი და დამახინჯებული და დამნაშავემ უნდა აგოს ამაზე პასუხი.

ერთიც და მთავარი: კანტი წერდა: სახელმწიფო არის ის, რაც აერთიანებს საზოგადოებას ერთ სამართლებრივ სივრცეში. სამართლებრივი სივრცე კი საზოგადოებაში უნდა მოაწესრიგოს კონსტიტუციამ, რომლის შედგენაშიც მონაწილეობა უნდა მიიღოს ხალხმა და არა სხვა ქვეყნებმა და მათი მხრიდან ჩვენთან მიზანმიმართულად შემოგზავნილმა აგენტურამ; პირველი ბრწყინვალე კონსტიტუცია დაწერა სტალინმა, რის დროსაც მთავარი საყრდენი საკანონმდებლო აქტების შემუშავების პროცესში, იყო მისთვის მორალური პრინციპი, უმაღლეს დონეზე აყვანილი პასუხისმგებლობა ქვეყნისა და საზოგადოების წინაშე და რელიგიური პრინციპების როლი ადამიანისათვის ცხოვრებაში. სრული თავისუფლება, რასაც გვთავაზობს დასავლეთი ყველაზე დიდი უბედურებაა საზოგადოებისთვისაც და ინდივიდებისთვისაც. სტალინური კონსტიტუციის გენიალურობა გამოიხატებოდა სწორედ იმაში, რომ მის მიხედვით ყველამ: სახელმწიფომაც და ინდივიდმაც იცოდა თავისი თავისუფლების საზღვრები. პატრიოტიზმი, მორალი, პასუხისმგებლობა და ჩვენი რელიგიის პრინციპები იყო ის შემაკავებელი ფაქტორები, რომელნიც ზღუდავდნენ პიროვნების თავისუფლებას, აძლევდნენ მას ძალას გაემარჯვა საკუთარ ეგოიზმზე და ქონოდა ვაჟკაცობა ეარსება მთელში, როგორც ამას გოეთე ამბობდა.

დღეისათვის შეიცვალა რეალობა და ახალი სოციუმი ითხოვს ახალ კანონშემოქმედებით მუშაობას, რასაც ჭირდება გამოცდილი იურისტები, ეკონომისტები და ფეხზე მდგომი მეცნიერებათა აკადემია, რომელიც სტალინმა თავის დროზე სპეციალურად ამ საქმისათვის შექმნა. ჩვენ კი რა გვაქვს ამ დროს ხელში? განადგურებული განათლების სისტემა და მეცნიერებათა აკადემია, რომლის პრეზიდენტიც მორიგ ახალ, ლხინის მოყვარულს ეძებს თავისი რიგების „გასამაგრებლად“!!! პარალელურად დასავლეთიდან გამოცხადებულია ძლიერი იდეოლოგიური ომი და შიგნით კიდევ ბოლოს გვიღებს უცოდინრობისა და ამორალურობის ბაზაზე აღმოცენებული რელიგიური პრინციპების უარმყოფელი კორუფცია. სამართლებრივი სივრცე წარმოდგენილია ჩვენთან მურუსიძით, რომლის მჭიდრო კავშირმა ძალოვან სტრუქტურებთან ჩამოაყალიბა ქვეყანაში აშკარა ფაშიზმი.

ჩემთვის საერთოდ უცხოა „ქოცის“ და „ნაცის“ ტერმინოლოგიაში მეტყველება; სახელმწიფო მმართველობის მოდელი კი მე წარმომიდგება, როგორც მორალი, პასუხისმგებლობა, მეცნიერული არგუმენტაცია, რელიგიური პრინციპები და ქვეყნის სიყვარული, და წარმოიდგინეთ ის, თუ როგორი გაოცება გამოწვია ჩემში ადვოკატ ირაკლი ყანდიაშვილის საქციელმა, როდესაც მე ჩემი სამართლებრივი პრობლემებით (რაც ბევრია ძალიან ჩემს ცხოვრებაში. რამაც თავის მხრივ ორჯერ მიმიყვანა სუიციდამდე და ორივეჯერ ძლივს გადამარჩინეს სხვადასხვა კლინიკებში ექიმებმა... მასალები სახეზეა) მივედი მასთან, როგორც ადვოკატთან და ვთხოვე დახმარება. მან ჯერ ყურადღებით მომისმინა, დაინტერესდა კიდეც საკითხით, მაგრამ დაიბნა ჩემს პოლიტიკურ პოზიციებში და გულახდილად მითხრა: ბოლოს და ბოლოს გამაგებინეთ თქვენ პირადად რომელი პოლიტიკური ძალების მხარეს ხართო?! და როდესაც გაიგო ჩემი პასუხი: არცერთი! მე მხოლოდ სიმართლე მაინტერესებს მეთქი, იმ წუთშივე შეწყვიტა ჩემთან საუბარი, მოიმიზეზა, რომ დაკავებული ვარო და კატეგორიული უარი მითხრა თანამშრომლობაზე; ანუ თავი აარიდა მისთვის არასასიამოვნო პრობლემებს, რის შედეგადაც ის, როგორც იურისტი, ჩემს თვალში მოკვდა. შემდეგ მოხდა საინტერესო ფაქტი: ირაკლი ყანდაშვილი აირჩიეს ადვოკატთა ასოციაციის თავმჯდომარედ, რის შემდეგადაც მან ჩემდა გასაკვირად განაცხადა: მე ჩემს საქმიანობაში ყოველთვის ვემიჯნები პოლიტიკასო! ს ი რ ც ხ ვ ი ლ ი ა !!! ასეთი ორმაგი სტანდარტების მქონე ხალხმა დააყენა ჩვენში სამართალი თავდაყირა და ვიდრე ამგვარი კადრები იქნებიან ამ სისტემაში სამართალს ჩვენში არაფერი არ ეშველება.

მძიმე ლოდად აწევს საზოგადოებას ქვევრში ჩამხრჩვალი რვა თვის ბარბარე რაფაელიანცის გამოუძიებელი ტრაგედია, 15 წლის ლუკა სირაძის ბედი, რომელიც თვითმკვლელობამდე მიიყვანა პოლიციისაგან ზეწოლამ, საშინლად გვტკივა ჯგუფურად, უღმერთოდ მოკლული სარალიძე, შაქარაშვილი, მაჩალიკაშვილი, ბაჩალეიშვილი, უნიჭიერესი ახალგაზრდა ნიკა კვარაცხელია და შემდეგ კიდევ ღირსეული პედაგოგი, მათემატიკოსი გიგა ავალიანი... რ ო დ ე მ დ ი ს?

საშინელი სადიზმით გვიკლავენ და გვინადგურებენ საუკეთესო ახალგაზრდებს, კანონი კი ამ დროს იცავს „მცირეწლოვანის“ სტატუსს ამოფარებულ ბანდიტებს და ფაშისტურ დაჯგუფებებს, მკვლელებს, რომელთაგანაც ვერცერთი, ვერასოდეს ვერ გამოვა ადამიანი. „რად გინდოდა, რომ ინახავდი ამ კადრებს, ვერ წაშალეო“, ეუბნებოდა „მაღალი მორალის“ მქონე „აღმზრდელი“ ბებია პირს, რომელსაც გადაღებული ჰქონდა და შენახული ავალიანის ამაზრზენი მკვლელობის კადრები. თავზე გვაქვს დამხობილი ქვეყნის კონსტიტუცია, რომელიც სავსეა მავანის და მავანის მიერ მასში სპეციალურად შეტანილი მორალის, პატრიოტიზმისა და რელიგიის ძირითადი პრინციპების უარმყოფელი კანონებით, რომელთაც მოხერხებულად იყენებენ შემდეგ ძალოვანი სტრუქტურები და მურუსიძის მართლმსაჯულებაში მოკალათებული კადრები, პატიოსანი, მართალი ადამიანის გასანადგურებლად და ავაზაკების დასაცავად. სწორედ ამ ორგანოების ძლიერმა კავშირმა წარმოშვა ჩვენში ფ ა შ ი ზ მ ი !!! და ასეთ კავშირში მუშაობის შედეგებმა მიმიყვანეს სწორედ მე ორჯერ სუიციდამდე, რომლის დროსაც ძლივს გადავრჩი.

დღეს, დღის წესრიგში მწვავედ დგას კანონშემოქმედებითი მუშაობის საკითხი, რასაც აუცილებლად ჭირდება მაღალი კვალიფიკაციის მქონე იურისტები, ასეთივე რანგის ეკონომისტები და კიდევ სერიოზული სპეციალისტები იმ სფეროებიდან, რომელი სფეროსთვისაც უნდა დაიწეროს კანონი. ამისთვის შექმნა სწორედ აკადემია სტალინმა და მისი აკადემია დამეთანხმებით ალბათ, რომ როინ მეტრეველის აკადემიას ნამდვილად არ გავდა. ყველაფერ ამასთან ერთად საჭიროა და აუცილებელი, რომ კანონშემოქმედებითი მუშაობის პროცესი წარიმართოს უშიშროების სამსახურის ძლიერი კონტროლით და არა იმ პარლამენტარების ხელით, რომელთა შესახებაც არ წყდება დღემდე დისკუსია იმის თაობაზე: იცის ამ ხალხმა წერა-კითხვა თუ არა?

სახელმწიფო უშიშროების სამსახურის ძლიერი ხელით რეგულირება ჭირდება დღეს ყველა სფეროს ჩვენს ქვეყანაში; მან და სწორედ მან, უნდა შეძლოს გააკონტროლოს კორუფციის ფაქტები ყველგან და მოახერხოს თანაც ამ დროს, ქვეყნის ეკონომიკის, სახელმწიფო ინტერესების ბაზაზე ისეთი მართვა, რომ განახორციელოს ამ გზით მისი რაციონალური ორიენტირება მსოფლიო ეკონომიკაზე. მახსოვს, ერთხელ, როდესაც რუსეთის საგარეო მინისტრი იყო შევარდნაძემ თქვა: „ყველა ქვეყანაში, სადაც მივდივარ, სულ იმაზე ვფიქრობ, ნეტავი ეს ქვეყანა ჩემს ქვეყანას რაში შეიძლება გამოადგესო?“ აი ამას ქვია ნამდვილი პოლიტიკოსი და ლანძღავენ მაინც ამ კაცს, ისინი, ვინც სტალინსაც ლანძღავდა და ვინც დღესაც ასწორებს მას მიწასთან.

დასკვნისათვის: გამოძიებული უნდა იყოს თაროზე შემოდებული ყველა საქმე, რის გამოძიებასაც გვპირდებოდა გიორგაძე!!! არ მოგვატყუებს იმედია! მე ძალიან მაინტერესებს ის, თუ ვინ ყიდდა ჩვენთან ადამიანის ორგანოებს, ვინ ეხმარებოდა ბაიდენის შვილს ამ ბიზნესში და ვინ აბრალებდა ყოველივე ამას სანდრას? მაინტერესებს ისიც ვინ დაწვა და გაანადგურა უნივერსიტეტის ლაბორატორიები, ბიბლიოთეკები და არქივები? რის გამოც განადგურდა ბევრი როგორც პიროვნება, მეცნიერი და პედაგოგი. აი, მე მაგალითად, ივ. ჯავახიშვილის უნივერსიტეტში მუშაობის 45 წელზე მეტი უწყვეტი სტაჟით, რომელსაც გამოქვეყნებული მაქვს ხუთი სერიოზული მონოგრაფია და 20-მდე სამეცნიერო ნაშრომი, ჩატარებული მაქვს სტუდენტთა ოთხი საკავშირო კონფერენცია თემაზე „ფიზიკა და ფილოსოფია“, რატომ მომიხსენიებს ხელოვნური ინტელექტის ქსელი ხან ფსიქოლოგად, ხან ეკონომისტად, ხან მომღერლად, ხან პოეტად, რომელსაც გამოქვეყნებული აქვს თურმე რამოდენიმე წერილი სხვადასხვა გაზეთებში და რომელსაც ზოგჯერ იწვევდნენ უნივერსიტეტში ლექციის წასაკითხავად (ისე საინტერესოა ნეტავ რაში?). ლადო პაპავა აგერ მერამდენე წელია პრინციპულად მომიხსენიებს როგორც „ყოფილ მოწვეულ პედაგოგს“... ამიხსნას მაინც მან ის, თუ რა სტატუსია ეს : „ყოფილი მოწვეული პედაგოგი“? გრძნობს კი ეს კაცი საერთოდ, რომ ის უკვე მერამდენე წელია უხეშად არღვევს ჩემი როგორც პიროვნების, მეცნიერის, ავტორის და პედაგოგის უფლებებს? აი სწორედ ასეთი უპასუხისმგებლო ხალხზე კონტროლისათვის არის საჭირო უშიშროების სამსახური და მის ბაბაზე არსებული სახელმწიფოებრივი აზროვნების კულტურის დამცველი მაღალკვალიფიცირებულ იურისტთა ჯგუფი, რომელიც არ დაუშვებს საზოგადოების ინფორმაციული სივრცის ამგვარ დანაგვიანებას.

უნივერსიტეტის რექტორები თავის დროზე იყვნენ: პეტრე მელიქიშვილი, ივანე ჯავახიშვილი, ნიკო კეცხოველი, ვიქტორ კუპრაძე, ილია ვეკუა, ევგენი ხარაძე... მაგრამ რექტორი რომელიც ვერც პედაგოგთან და ვერც სტუდენტთან ვერ ახერხებს დიალოგს და ნაცვლად ამისა იპარება უნივერსიტეტის სარდაფებიდან ჩუმად და ფარულად, უნივერსიტეტს ნამდვილად არ ყოლია!!!

წერილს ვამთავრებ გიგა ავალიანის გაუბედურებული დედის სიტყვებით: „უდანაშაულო შვილის მოკვლისათვის სამართალს ვითხოვ!“ მის ამ განცხადებას უერთდება ყველა შვილმკვდარი მშობელი და მთელი მორალური, ქვეყნის მოყვარული, რელიგიური და აზროვნების უნარის მქონე საქართველო. მიმდინარეობს თავგანწირული ბრძოლა სამართლიანი საქართველოსთვის! „აღვირახსნილი თავისუფლება ყველაზე დიდი უბედურებაა საზოგადოებისთვისო“ - წერდა კანტი; არა და სწორედ ეს „აღვირახსნილი თავისუფლება“, მორალის, ტრადიციების და რელიგიური კულტურის გაძლიერებული უარყოფის ფონზე და თანაც ისე, რომ პარალელურად განხორციელეს განათლების სისტემის მიზანმიმართული მოსპობა და განადგურება, შემოგვიგდო სოროსმა, მამარდაშვილის კარგად მომზადებული აგენტების ხელით, და რაც მოყვა შემდეგ ამას, ყველანი კარგად ვგრძნობთ და ვხედავთ. ამიტომაც ჰაერივით გვჭირდება დღეს ქვეყანაში უშიშროების სამსახური და მისი კონტროლო ყველგან, ყოველთვის და ყველა სფეროში!!!

„Наша свобода это бардак, хочу назад в родину!“